XLogin op Tourchampion

Gebruikersnaam:  
Wachtwoord:
Wachtwoord vergeten
Aanmelden
Giro 2018 Tourchampion
Laatste nieuws:

Hoe kan dat nou?


Twintig jaar deed ik de Tour als regisseur van de radio. ’s Middags vanaf een uur of twaalf in de reportagewagen aan de finish. Met een beeldaftak van Antenne-deux. Beeld zonder geluid. Ik heb dus ook twintig starts meegemaakt. Twintig eerste weekenden. En pas na 2007, toen ik voor het eerst vanuit mijn eigen huiskamer de Ronde bekeek, ben ik gaan beseffen wat ik mezelf iedere keer tekort heb gedaan.


Op die eerste zondag waren de technici meestal nog bezig om de zenders te tunen, probeerden we de verbindingen uit met ons vliegtuig boven de koers, en kwam de producer de koelkast vullen. Keek ik af en toe naar het beeld om de eerste hardlopende imbecielen in carnavalspak achter renners aan te zien hollen. Voor de rest zat ik op mijn laptop te patiencen. Wat heb ik een hoop gemist. Dat uitgebreide Nederlandse commentaar. Die informatie. Die kennis van zaken. Die prachtige, gebalanceerde scheiding tussen wat belangrijk, minder belangrijk en volstrekt onbelangrijk is.  Zo spannend gebracht. Kunnen alle informatieverspreiders in Nederland een voorbeeld aan nemen. Stel u voor op het station Utrecht Centraal:

“Dames en heren, vanwege een wisselstoring bij Gouda, een stad in Zuid-Holland die bekend is geworden door kaas en kaarsen en die twee jaar geleden negatief in het nieuws kwam door een probleem met Marokkaanse jongeren, rijden er op dit moment geen elektrische treinen door naar Rotterdam Centraal, een stad aan de Maas die op 14 mei 1940 werd gebombardeerd door Duitse vliegtuigen, waarbij de wijk Kralingen en het centrum bijna geheel werden verwoest en er 800 slachtoffers te betreuren waren. Op dit moment is de firma Prorail, een onderhoudsbedrijf dat verantwoordelijk is voor de logistiek van het spoorwegnet en waarvan 100% van de aandelen in handen zijn van de Nederlandse staat, bezig om de zaak te repareren. De hoofdmonteur is Kees de Graaf, wiens broer ook een technische opleiding heeft genoten maar uiteindelijk heeft gekozen voor een zelfstandige baan in het agrarisch bedrijf. Onze excuses voor het ongemak.”

Zaterdagmiddag reed een bus van de Australische ploeg Orica-Greenedge zich klem onder de boog van de finish. De firma is gespecialiseerd in o.a. mijnbouw, dus je had kunnen verwachten dat ze iets van tunnels weten. Ik weet zeker dat ik de reportagewagen zou hebben verlaten om de paniek en het geklojo ter plekke vol mee te beleven. Gisteren moest ik mij helaas beperken tot het beeld van de Franse (en dus Nederlandse) televisie. Helaas....... De boekjes op het tafelblad van de commentaarpositie gaan uitsluitend over wielrennen. En dus ging bijna alle info over het slot van een volstrekt oninteressante (zoals ieder jaar) etappe. Wat zou ik graag een uitgebreid verslag van de finishchaos hebben gehoord:

“Deze Australische ploegenbus is niet geproduceerd in Australië, maar gewoon een bus uit een Duitse fabriek. De chauffeur is wel Australisch en heet xxxx. Hij heeft pas op z’n 29e zijn busrijbewijs gehaald in de omgeving van Koolgarie waar heel weinig viaducten zijn dus het is logisch dat hij te weinig rekening gehouden heeft met de hoogte van de finishboog. Zijn vader is ook chauffeur geweest en heeft in de jaren zestig nog de wereldberoemde route van Perth naar Sydney gereden met een vrachtwagen die op een mengsel van diesel en biogas reed................”

Zo, vandaag de tweede etappe. Nog tien kilometer. Na de laatste beklimming zijn bijna alle sprinters gelost en gaat een groep met alle klassementsrenners en een aantal redelijke klimmers richting Ajaccio. “Hee, daar gaat Chavanel. Ja, die kan dat als geen ander. Hee, daar komt Flecha. Hee, die krijgt er een paar mee. Ja, die blijven weg Maarten. Hee, ze werken niet meer samen. Hee, ze worden ingelopen Maarten, maar ik verwacht nog een aanval van Chavanel. O, maar daar gaat Irizar Herbert. Geweldig. Overwon dezelfde ziekte als Lance Armstrong. Jaaa, hij gaat het redden Maarten. Wat een kanjer, overwon teelbalkanker en kijk hem rijden. (Inmiddels hebben de Belgische verslaggevers op de andere zender al 5 kilometer door dat de organisatie de verkeerde naam heeft doorgegeven.)Geweldig, geweldig. Ja hoor, hij redt het. Eén Irizar, twee Sagan. Ondertussen, na 5 seconden, verschijnt de uitslag in beeld. “Hee, één Bakelants?? Hoe kan dat nou Herbert??”

Irizar eindigde in de tweede etappe als nummer 100 op 4 minuten en 7 seconden.


Geplaatst op maandag 1 juli 2013 om 11:00

App

Download nu de Tourchampion App!

Google PLay Google PLay

Activiteit

Er zijn momenteel 2332 ploegen actief

Aanmelden

Aanmelding gesloten!

Advertentie